Met belevenissen uit de dokterpraktijk van Bethesda voor Peru.

Rondzendbrief nummer 27 /  november 2011

Lieve vrienden en meelevenden,

Peru is dus een nieuwe politieke richting opgegaan na vele jaren. De verkiezingsstrijd ging tussen Keiko Fujimori, die een sterke economisch stabiele lijn wist voor te spiegelen met haar partij, zoals die de laatste jaren succes had geboekt, en de militaire nationalist, Ollanta Humala. De laatstgenoemde is grote vriend met Chavez uit Venezuela (die schijnt onderwijl levensbedreigend ziek te zijn) en in zijn campagne met de leus: ‘eerlijkheid boven alles’ tegen de corruptie van eerdere regeringen, behaalde hij uiteindelijk de overwinning. Maar het regeringsprogramma werd onderwijl al zo’n 6 keer veranderd... In het dagelijks leven is het politiek rustig... alhoewel er al drastisch veranderingen in de mijnbouwbelastingen doorgevoerd werden, ten gunste van Peru, die tot zover erg vrijgevig was geweest.

De lijst van de top tien-machtigsten in Peru kwam uit. Normaal gesproken staat de president, wie dan ook, op één van de eerste plaatsen. Maar dit keer, na de magnaat Romero, staat de naam van Nadine Heredia, de vrouw van de huidige president. Ze is medeoprichter van de partij, en toont zich de machtigste adviseur van haar man. Er staan meer vrouwen op die lijst. De eerste vrouwelijke burgemeester van Lima, Susana Villerán, een gescheiden mondige vrouw. Verderop komen we bij Trujillo: naast het feit dat de klimaatsverandering onafgebroken doorzet, en er daarom voor het eerst in de geschiedenis bijzetkacheltjes in deze stad verkocht werden tegen de ‘winterkou’ (5-10° C ‘s morgens vroeg, wat anders minimum 15° was hier), is er de discussie dat men Trujillo in de noodtoestand wil verklaren om de grote toename van oncontroleerbaar geweld.

Een voorbeeld: Eén van de meisjes (13 jaar) die in het kamerorkest ‘KUNTUR’ met onze Alida (13) en Fidel (8) speelt, komt uit een buitenwijk van de stad. Van de week ging ze, zoals zo vaak, om één uur met de stadsbus naar huis. Ze had een gitaar bij zich. Verder waren er vele passagiers, en ook scholieren met rugzakken. Op 150 m van een politiepost vandaan, stapten 3 gewapende figuren in, dwongen de chauffeur te wachten, en pakten zó, fris, alle bezittingen van groot en klein af. Gewapend met pistolen... Weg gitaar en schoolboeken. Even zuchten… een gitaar lenen... en doorgaan... De straten worden gevuld met politie en bewakingspersoneel, maar ze staan meestal nét met de rug naar het voorval toe. Het is de grote vraag wat de oplossing moet zijn.

José ondervindt in Chepén dat het niet veel beter is. Omdat er veel landbouwhandel is, wordt er onderwijl ook geld witgewassen van drugs uit andere gebieden. Verder is er revanche om driehoeksverhoudingen en afpersingen zijn aan de orde van de dag. 90% van de artsen in dit gebied betaalt maandelijks een verplichte ‘ bonus’ aan de onderwereld. Betesda en José vallen onder hun genade, om de goddelijke ‘goodwill for everybody’.

Een beetje ontspanning in een gezonde omgeving is goed daarnaast, anders lijkt het wel of ‘de hele wereld’ uit geweld bestaat. Dus hopelijk spartelt José komende zomer niet te veel tegen, als ik hem naar een paradijselijk vakantieoord wil ontvoeren... ik moet dan even weer wat gezonde mensen zien.

Want wat onderwijl goede gestalte aanneemt, is mijn universiteitsstudie. Op dit terrein heb ik 5 jaar geleden besloten, niet in het onderwijs en talen te gaan ‘masteren’ etc., maar terug te gaan naar de gezondheidszorg, alleen op een ander niveau om onafhankelijk te kunnen werken in de nu nabije toekomst, en de talenten te gebruiken in de vele uitdagingen die er voor de hand liggen.
Dat is vanaf het begin gezegend, en zo ligt alweer het laatste jaar master, de coschappen van geneeskunde voor me, en daarna het ’internado’, assistent-arts is dat geloof ik in Nederland. Er is niet veel bekendheid aan gegeven, om geen overbezorgdheid op te wekken. Want hoe we het doen, is niet standaard uit te leggen. Met huishoudelijke hulp, zonder hulp, met wasmachine, zonder wasmachine, etc. etc., van alles is er gepasseerd. ‘Vertrouwen en doorgaan’ zoals een Japanner, of christen, valt o.a. eronder, denk ik. We hebben met elkaar een eigen leefstijl. Ongeveer een gezellig studentenhuis allemaal samen met de kinderen. Iedereen in actie, gezond en gezegend, op naar de oogsttijd. Gijs (16) heeft net de Cambridge middelbare school examens achter de rug, en moet nog het vijfde jaar hier, voor het Peruaanse diploma. Hij is nu even nog net té gelukkig met zijn sporten, piano en vrienden om uit te vliegen...

Tot slot: De grote halfjaarlijkse Campagne in Jesús
Het was weer koud in de bergen. De jongste twee gingen nog mee als extra vrijwilligers. In totaal werden er 113 patiënten gezien. Voor het eerst kostte het ‘een vrijwillige bijdrage’ van S/. 3,= (ong. 0.75 euro), wat enkelen in zijn totaal konden geven, anderen een deel, en anderen niet. Wat dat betreft leverde de kas van die dagen S/. 115,= op. Eerst werd daar nog een Aciclovir behandeling in tabletten en crème voor gekocht, wat niet in onze standaard apotheek zat, maar erg nodig was voor een jonge patiënt van 27 jaar uit het gehucht ‘la Hualla’ die een enorme Herpes zoster en tegelijkertijd Herpes virus I onder de leden had. Het overige ging als offer naar een vrijgezelle patiënte van 50 jaar, uit het gehucht ‘La Succha’ die aan Cushing in een gevorderd stadium én levercirisos leed, als gevolg van hepatitis in haar jeugd, maar die toch ook nog voor haar ouders moest zorgen op één of andere manier. De vader van 84, lag al een jaar op bed met krachtvermindering en de moeder kon nog erg weinig meer.

Allen een rustige, gezegende ‘eind van het jaar’-tijd gewenst,

Un abrazo,
José & Pela,
Gijs, Alida en Fidel


Nieuwe aandoening: kapotte handen van het landwerk: Komt het alleen van het veranderende klimaat (temperatuursdalingen) of speelt mogelijke de vervuiling van het water door (goud) mijndelvingen in de omgeving mee?


Ernstige huidaandoening op het onderbeen.


De ‘ beste hoed’ op om naar de wekelijkse markt en naar de dokter te gaan...

  
 patiëntje met wafel